سلام این مطلب در شماره 209 دوهفته نامه سرو کاشمر منتشر شد: آیا می دانید از اواسط دهه هشتاد شهرهای کشور موظف به تدوین سیاستها و برنامههایی هستند تا شهرهای کشور را به «شهر دوستدار کودک» تبدیل کنند؟ آیا این اتفاق مهم در کاشمر نهادینه شده است؟ دوست دارم زنگی به رئیس شورای اسلامی شهر یا برخی از اعضای شورا بزنم و بپرسم چه اطلاعاتی در این باره دارند. یقین دارم کمیسیون فرهنگی شورای شهرمان پر از ایده و طرح و برنامه برای این موضوع است. یقین دارم کمیسیون پژوهشی کارهایی کارستان در این حوزه نموده است. باور دارم اعضای مهندس و شهرساز شورا فعالیت های بسیار در خور توجه ای در این راستا داشته اند. صددرصد مطمئنم افراد پزشک و دانشگاهی و فرهنگی و حقوقدان و مدیر حاضر در شورا کلی طرح و برنامه برای تبدیل شهر کاشمر به عنوان شهر دوستدار کودک تهیه و تصویب و اجرا کرده اند. تعجب نکنید. به باور خود اعتقاد دارم. شورائیان کاشمر بر خود واجب می دانند مسایل نیازمند فرهنگ سازی را از مهدکودک ها و پیش دبستانی ها و مدارس ابتدایی شروع کنند. به همین خاطر شاهد حضور اعلام و شده و سرزده اینان در مراکز یاد شده در طی سال هستیم.

سلام؛ این مطلب در شماره 210 دوهفته نامه سروکاشمر منتشر شد: ماه بهمن بهانه مطلوبی است تا در نشست اول ماه این ستون به طرح سلسله مطالب مغفول در حوزه نگارش تاریخ معاصر کاشمر به طور اعم و تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی کاشمر به طور اخص بپردازیم. سردبیر طبق معمول در باره موضوعات مورد بحث یادداشتهای به همراه دارد. بحث با این سئوال شروع می شود؛ چرا کاشمر تبعیدگاه است؟ انگار دیار ما از روزگار پهلوی اول تبعیدگاه بوده و هنوز هم هست! چرا باید دومین شهر زیارتی استان( و یا به قول شهردار و اعضای حاضر در ویلای خیابان خرمشهر؛ چهارمین شهر زیارتی کشور) همچنان تبعیدگاه باشد؟ یک جستجوی ساده در موتور جستجوگر گوگل این حقیقت تلخ را به شما ثابت می کند. من و سردبیر دعا می کنیم؛ امام جمعه معزز، نماینده گرامی و جناب فرماندار با همراهی سایر ارکان شهر پیگیر این مهم باشند که کاشمر دیگر تبعیدگاه نباشد.آمین. سردبیر متذکر می شود؛ همین حکایت تبعیدگاه شدن کاشمر سوژه جالبی برای بحث روزنامه نگاری و انجام یک کار مطالعاتی است. هنوز مطالعات مبسوطی در باره اوضاع کاشمر در روزگار تبعید شهید مدرس به شهرمان انجام نشده است. همه از تاثیر

سلام این مطلب در شماره 210 دو هفته نامه سرو کاشمر منتشر شد: اپیزود اول- گینس در حسرت ثبت رکورد آقای اعتماد به نفس: روبرویم نشسته است و در حال شمارش آرای احتمالی خودش هست. یقین دارد که بالغ بر 20 هزار نفر به وی رای خواهند داد. معتقد است رای او از حجت الاسلام طباطبایی رئیس اسبق دانشگاه آزاد اسلامی شهرمان در رقابت های سومین دوره انتخابات شوراها هم بیشتر است. انگار آرای او از آرای مهندس احمد پناه و حسینی یزدی و مازنی هم بیشتر است. این بنده خدا معتقد است اهالی محله اش به وی رای خواهند داد. دوستان هیئتی و مسجدی اش نیز رای خود را تقدیم وی خواهند نمود. دوستانش مبلغان وی خواهند بود. معتقد است اقوام و خویشانش وی را از یاد نخواهند برد. یقین دارد که همولایتی های مقیم در شهر یار و یاورش خواهند بود. اعتماد به نفسش ستودنی است. می گوید در مسیری که می آمدم چند نفری بهم قول رای دادند. آن طوری که می گفت تعدادی از متنفذین شهر در طی مسیر امروزش به وی قول همراهی داده اند. گویا هر یک قول 500 تا هزار رای را داده اند. این افراد به وی گفته بودند ما به همه دوروبری هایمان می گویم نام ترا در لیس هفت نفره شان ذکر

سلام هر از گاه شاهد نصب بَنِرهای مختلفی با امضای شورای شهر و شهرداری به مناسبت های مختلف در نقاط پرتردد سطح شهر هستیم. این مهم در میدان مرکزی و پیرامون فلکه باغمزار نِمُود بیشتری دارد. این بَنِرها گستره زیادی را شامل می شوند برخی از آنان اختصاص به یادآوری مناسبت های از تقویم است. این موارد حاوی تبریک و تسلیت و احترام به یک رخداد است. این قبیل موارد در نوع خود قابل تقدیر است. برخی از موارد هم مربوط به گزارش عملکرد شورا و شهرداری است که در نوع خود جالب است. جالبتر خواهد بود اگر این گزارش کارها در خلال یک دوره فعالیت به تناسب نصب شوند. شاید این شائبه ایجاد شود که در برخی ادوار یکباره تعداد این موارد زیاد یا کم می شود. برخی از بَنِرها هم اشاره به کسب مقام ها و رتبه ها و نظایر این موارد از مدیریت شهری و اختصاصاً فردی خاص دارد. مثلاً جناب شهردار فلان رتبه را اخذ می کند. بنری بر تابلویی در جایی ظاهر می شود و مدتی طولانی شاهد متن یا عکسی هستیم. کمی به حافظه رجوع بفرمایید. به یاد خواهید آورد که در همین اطراف فلکه باغمزار مواردی قد علم کرده بودند. واضح و مبرهن است که موفقیت ها را باید فریاد زد.

سلام در خبرها آمده بود: عده ای در یک روستا اقدام به ایجاد ناهنجاری در بخش های مختلف نموده و با تشکیل باند و انتخاب اسم مستعار اقدام به رعب و وحشت در روستا کرده اند، در پی این موضوع سی ام دی ماه دادستان کاشمر به همراه نیروهای اطلاعات امنیت نیروی انتظامی با حضور در بین اهالی تاکید نموده؛ «امنیت جامعه برای ما خط قرمز است. اگر کسی بخواهد امنیت جامعه را به خطر بیندازد به شدیدترین مجازات گرفتار و برخورد می گردد» گویا در این رابطه برخی بازداشت و چند نفر راهی زندان شده اند. به ایشان و نیروهای خدوم ناجا دستمریزاد و خسته نباشید عرض می کنیم. قاطعیت دادستان ستودنی است. ایشان تاکید داشتند؛«گردن کسانی که بخواهند قلدر بازی در بیاورند را خواهیم شکست و به شدت مورد مجازات قرار خواهند گرفت.تمام کسانی که دارای سابقه هستند در پلیس اطلاعات و امنیت عمومی پرونده داشته و تحت کنترل هستند به همین جهت وقتی اتفاقی می افتد ابتدا به سراغ این افراد می رویم، گزارش اعضاء شورا، پایگاه بسیج و معتمدین برای ما همانند گزارش پلیس اطلاعات و امنیت عمومی مورد وثوق است و اگر گزارشی به دست ما برسد برای ورود اولیه به پرونده نیاز ب

سلام همه کنجکاویم بدانیم مسئولان دیارمان چقدر ثروت دارند؟ برخی از ما می پنداریم اینان به لطف داشتن مسئولیتشان از انواع رانت ها برخوردار هستند و حقوق های نجومی می گیرند. این روزها بحث فساد مالی در جلوه های مختلف اخذ حقوق و رشوه و انواع مفاسد مالی در جاهای مختلف مطرح است. کسب اطلاع از داراﯾﯽ و اﻣﻮال ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ، ﺑﺮای ﻣﺮدم ﺟﺬاب ﺑﻮده است. فراتر از ﺟﺬاﺑﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع، اثبات شده است که ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺷﯿﻮه ﻫﺎی ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﻓﺴﺎد اﻗﺘﺼﺎدی، ﮐﻨﺘﺮل داراﯾﯽ ﻣﺴـﺆوﻻن دولتی و حکومتی است. بد نیست بدانید؛ بسیاری از ﺣﮑﻮﻣﺖﻫﺎی دﻧﯿﺎ، ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل داراﯾﯽ ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻋﺎﻟﯽرﺗﺒﻪ، ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﺤﮑﻤﯽ را به تصویب رساندهاند. در ﮐﺸﻮرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮن رسیدگی به اموال مسئولان، ﺳﻔﺖ و ﺳﺨﺖ اﺟﺮا ﻧﻤﯽشود، ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺗﻬﺎﻣﺎت و ﺷﺎﯾﻌﺎت ﻓﺮاواﻧﯽ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و گفتگوهای بسیاری را در افکار عمومی و در رسانه ها، دامن میزند . اﺻﻞ ۱۴۲ قانون اساسی کشورمان عهده دار رسیدگی به داراﯾﯽ رﻫﺒﺮ، رﯾﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر، ﻣﻌﺎوﻧﺎن رﯾﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر، وزﯾﺮان و ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎیشان، میباشد. بر اساس این اصل قانون اساسی، ﺑﺎﯾﺪ افراد نامبرده، ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از ﺧﺪﻣﺖ، اموال خود را به رﯾﯿﺲ ﻗﻮه ﻗﻀﺎﯾﯿ

سلام ششم بهمن اولین جشنواره مساجد برتر کشور از سوی بسیج مساجد و محلات با همکاری سازمان اوقاف و امور خیریه، کانونهایی فرهنگی و هنری مساجد کشور با حضور نمایندگان ولی فقیه در استانها، رئیس بسیج و سایر سران لشگری و کشوری در سالن همایش های صدا و سیما برگزار شد. در این مراسم حجت الاسلام تویسرکانی نماینده ولی فقیه در سازمان بسیج اشارات و اظهارات جالبی داشته است. وی گفته است؛« امروز سه گونه مسجد داریم؛ مسجد تراز انقلاب اسلامی، مساجد تعطیل و نیمه تعطیل که تعدادشان هم کم نیست. به عنوان مثال اگر ما حدود ۸۰ هزار مسجد داریم ۳۰ هزار تای آنها امام جماعت ندارند. گونه سوم هم مساجد ضرار هستند که تعدادشان هم خیلی کم است ولی هستند...بنابراین حضور بسیج به این وادی به مثابه جهاد است. هر جایی که بسیج وارد شود مشکلات آنجا حل می شود...بنده صبح ها از کرج برای درس رهبری به تهران می آیم برای اذان صبح که به تهران می رسم مسجد روبروی بیت، امام جماعت ندارد و این ننگ ما است که یک مسجد در وسط شهر تهران امام جماعت ندارد. سخن پایانی من این است که باید به داد مساجد برسیم». حسین بهشتی رئیس بسیج مساجد و محلات کشور نیز د

سلام در دی ماه 1357 تعدادی از نمایندگان مجلس شورای ملی در تبعیت از فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر استعفای نمایندگان مجلس در اعتراض به شاه و همراهی با انقلاب، اقدام به استعفا نمودند. محسن پزشکپور دبیرکل حزب پان ایرانیست و دو نفر از نمایندگان اولین گروه استعفادهندگان بودند. در سری دوم 12 نماینده از طیف اقلیت وقت مجلس اقدام به استعفا کردند. مرحوم شادروان محمد صادق فرمان نماینده وقت کاشمر در بیست و چهارمین دوره مجلس شورای ملی یکی از این نمایندگان بود. مرحوم دکتر کریم سنجابی از بنیان گذاران جبهه ملی بود که در دوره پهلوی مدتی وزیر امور خارجه و مدتی هم وزیر آموزش و پرورش دکتر مصدق بود. وی در خصوص استعفای نمایندگان مجلس شورای ملی در روزهای پیروزی انقلاب مینویسد:« در این ایام که واپسین روزهای نظام از همگسیخته پادشاهی بود مراجعات به من فوقالعاده زیاد بود. از جمله نمایندگان مجلس که دچار ناراحتی و بلاتکلیفی و سردرگمی شده بودند مراجعه میکردند. در مرحله اول تنها نمایندگان اقلیت میآمدند. آنها قریب چهارده نفر بودند که گاهی تنها و گاهی با هم میآمدند. از جمله وقتی آقای (امام) خمینی[ره] اعلامیهای ص

سلام ستون؛ دو قدم تا اردیبهشت در دو هفته نامه سرو کاشمر خوانندگان خاص خود را دارد. هشتمین بخش این ستون با عنوان« حروف ابجد و گذری به کوی و برزن های منتهی به انتخابات 96» در شماره 211 نشریه مذکور در نیمه دوم بهمن منتشر شد: الف) گذری بر استقرار کاندیداهای احتمالی در تیررس دوربین های اتاق های فکر: این روزها در گذر و نظری که بر مطالب شبکه های اجتماعی دارید، گوشه چشمی هم به تصاویر مربوط به حضور برخی از مسئولان در جاهای مختلف داشته باشید. گوشه چشمی به تصاویر افتتاحیه ها و کلنگ زنی ها و روبان قیچی کردن ها داشته باشید. چهره های آشنایی را خواهید دید که در برخی از تصاویر تکرار شده اند. چند چهره غیر تکراری هم خواهید دید که باز هم در چندین تصویر تکرار شده اند. این تکرارها را به یاد داشته باشید. اینان یحتمل کاندیدای انتخابات شوراها هستند. به لبخندهایشان دقت بفرمایید. زاویه نگاه جالبی دارند. سعی می کنند در تیررس نگاه دوربین باشند و عجیب آن که دوربین هم لحظات نابی از هم نشینی آنان با برخی از مسئولان را شکار می کند. این همه یقیناً اتفاقی است ولی این احتمال وجود دارد که این تصاویر حسابگرایانه و از سر

سلام چندی پیش با یکی از کاشمری های مقیم تهران آشنا شدم. از آخرین حضور این پیرمرد وارسته در زادگاهش قریب سه دهه می گذشت. علاقه مند بود که با گذر و نظری در بافت قدیمی شهر، به گذشته سفری نوستالوژیک داشته باشد. می خواست کودکی و نوجوانی اش را مرور کند. گَشت مان را از خیابان فیض آباد(17 شهریور) شروع کردیم. پیرمرد نکات جالبی را در باره گذشته این خیابان بیان می کرد. بعدها برایم نقشه ای از محل استقرار اعیان و اشراف و بزرگان ساکن در دو سوی این خیابان در اوایل دوران پهلوی اول ترسیم کرد. حسب نظر ایشان درب چند خانه را زدیم. صاحبان منازل با روی گشاده پذیرای ما بودند. بعد از معارفه یکی از طرفین به بیان خاطرات می پرداخت. برخی از قدیم ساکن همین منازل بودند. عده ای فرزندان صاحبان اصلی بودند و جمعی خریداران این منازل بودند. پیرمرد با بیان شیرین و حافظه مثال زدنی اش امروز را به دیروز پیوند می داد. در این دیدارها به درب ده منزل رفتیم. از بعضی از آنها بازدید کردیم. برخی را از بیرون نگاه کردیم و یادی از اموات و درگذشتگان نمودیم. بخش های از خیابان فیض آباد تو گویی موزه ای بزرگ است. انگار در دالانی تاریخی قرار